تعهد به نتیجه نامشروع
اگر متعهد در قرارداد تعهد به نتیجه نموده باشد در حالی که این نتیجه در اختیار وی نباشد و وی قانونا نتواند نفوذ و سلطه بر آن داشته باشد چنین شرطی خلاف قانون و به نوبه خود نامشروع میباشد.
تاریخ رای نهایی: 1393/10/15 شماره رای نهایی: 9309970223301378
رای بدوی
پیرامون دادخواست الف.د. با وکالت ح.ل. برابر م.الف. با وکالت ل.الف. به خواسته مطالبه 000/000/100 ریال به انضمام خسارت تأخیر تأدیه از 30/1/91 تا اجرای حکم و خسارت دادرسی و حقالوکاله وکیل؛ چکیده سخن خواهان و وکیلش این است که: برابر آنچه در رسید 19/1/91 آمده خوانده سه جلد سند دو دانگی پلاک 4671/9 رودهن را دریافت تا در 30/1/91 این اسناد را از گذر کمیسیون ماده 12 قانون زمین شهری خارج نماید و در ازای آن ده میلیون تومان دریافت نموده است اکنون نامه 10/2/92 مسکن و شهر سازی رودهن گویای این است که زمین یاد شده در گستره زمینهای بنیاد مستضعفان قرار داشته و قابلیت طرح در کمیسیون ماده 12 را نداشته است از اینرو خوانده کاری انجام نداده تا استحقاق دریافت وجه را داشته باشد. پاسخ وکیل خوانده این است که قرارداد دو سوی پرونده در زمره قرارداد جعاله بوده و مقصود آنها نتیجه اقدام خوانده بوده به دیگر سخن مقصود رهائی پلاک 9671/9 از رأی موات بوده و شیوه رهائی اینکه یا رأی کمیسیون بر احیاء باشد یا در کمیسیون طرح نشود، مقصود نبوده است. از اینرو خوانده به تکلیف خود عمل نموده و مانع طرح موضوع درکمیسیون شده و رأی موات شامل این پلاک نگردیده از اینرو به تعهد خود عمل نموده و استحقاق وجه را دارد. جدای اینکه در رسید پیوست دادخواست وجه التزام عدم انجام تعهد آمده و دلیلی بر دریافت وجه از سوی خوانده وجود ندارد. دادگاه با نگریستن به آنچه آمد این قرارداد را خلاف نظم عمومی و نامشروع میداند چرا که خوانده نمیتواند امری را تعهد کند که در اختیار کمیسیون ماده 12 باشد، اگر تعهد تهیه وکیل یا انجام امور اداری برای کشف حقیقت میکرد درست بود ولی در اینجا تعهد به نتیجه نموده در حالیکه این نتیجه (گرفتن رأی عدم موات) در اختیار ثالث نمیتواند باشد و تنها در اختیار کمیسیون مربوطه است و ثالث نمیتواند نفوذ و سلطه بر آن داشته باشد و چنین ادعائی خلاف قانون و به نوبه خود نامشروع میباشد. از اینرو پرداخت وجه یاد شده از سوی خواهان به خوانده ایفاء ناروا بوده و دادگاه برگرفته از ماده 265 قانون مدنی و 515 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به الزام خوانده بر استرداد 000/000/100 ریال به همراه هزینه دادرسی به سود خواهان را صادر و اعلام مینماید. اما خسارت تأخیر چون از سوی خواهان به خوانده پرداخت شده و نامبرده مطالبه وجه را نکرده و دین مسلم نبوده از اینرو ماده 522 قانون آئین دادرسی مدنی کاربردی نداشته حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام میگردد. این رأی در بازه بیست روزه از ابلاغ تجدیدنظرپذیر در دادگاههای گرامی تجدیدنظر استان تهران است.
دادرس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی رودهن- نبوی
رای دادگاه تجدید نظر
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.الف. با وکالت خانم ل.الف. بهطرفیت خانم الف.د. بهشرح دادخواست تجدیدنظر نسبت به قسمت اول دادنامه شماره 391 مورخ 23/4/1393 صادره در پرونده کلاسه شعبه اول دادگاه عمومی (حقوقی) رودهن که متضمن صدور حکم به الزام تجدیدنظرخواه به استرداد مبلغ 000/000/100 ریال به همراه هزینه دادرسی در حق خواهان میباشد با عنایت به جمیع محتویات پرونده دادنامه بدوی مطابق با موازین قانونی و با رعایت اصول دادرسی صادرگردیده و اعتراض موجه و ایراد مؤثری که موجبات نقض و بیاعتباری آن را فراهم آورد در این مرحله از دادرسی به عمل نیامده و موضوع تجدیدنظرخواهی با هیچیک از جهات مندرج در ماده 348 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقت ندارد. لذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد مقررات ماده 358 قانون آئین دادرسی مارالذکر دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید و استوار مینماید رأی صادر قطعی است.
رئیس شعبه 33 دادگاه تجدیدنظر استان تهران- مستشاردادگاه
خیری- مرادی
http://onlinelawyer.blogfa.com